درباره حاج احمد دو فرض وجود دارد: 1- ایشان زنده هستند و در زندان های رژیم صهیونیستی به سر می برند. 2- به شهادت رسیده اند.

درباره زنده بودن حاج احمد می توان گفت مدارک و شواهدی وجود دارند که نشان می دهند ایشان در زندان های رژیم غاصب صهیونیستی اسیر هستند.

اولاً اسرای فلسطینی و لبنانی که از اسارت آزاد شده اند، شخصی را با مشخصات ظاهری حاج احمد مشاهده کرده بودند.

ثانیاً چند سال پیش در جریان دستگیری دو سرباز اسراییلی توسط حزب الله، قرار بر آن شده بود که حزب الله در قبال آزادی سربازان اسراییلی، لیستی از اسرای خود را به اسراییل بدهد تا اسراییل نیز این اسرا را از زندان های خود آزاد کند. حزب الله لبنان به هنگام تبادل اسرایش با اسراییل، با مقامات و مسئولین ایرانی تماس می گیرند و بیان می کنند که می توانند آزادی حاج احمد را از اسراییل درخواست کنند. اما مسئولین ایرانی با صراحت با این مطلب مخالفت می کنند. (چرا؟؟)

ثالثاً در سال 59 در پی یورش حزب بعث به پالایشگاه های نفتی، محمدجواد تندگویان (وزیر نفت) به اسارت عراق در می آید و خبر شهادت ایشان در همه جا می پیچد. به دنبال اتمام جنگ، ایران جنازه تندگویان را از عراق طلب می کند. سال 70 جنازه وی به ایران داده می شود. پس از تحویل جنازه، کالبدشکافی ها نشان می دهند که وی تنها 6 ماه است که به شهادت رسیده است!! یعنی تندگویان از سال 59 تا سال 70 در عراق اسیر بوده است و به جهت اهمیتی که ایشان داشته، عراق وی را زنده نگه داشته بود تا بتواند در جای لازم از ایران امتیاز بگیرد. اما چون ایران رسماً قبول می کند که وی به شهادت رسیده و جنازه وی را طلب می کند، عراق نیز بی درنگ وی را به شهادت می رساند، زیرا فردی که از نظر ایران مرده است، برای عراق همان بهتر که مرده باشد.

اما درباره حاج احمد متوسلیان این گونه می توان گفت که رژیم صهیونیستی بسیار باهوش تر و زیرک تر از مقامات حزب بعث است. لذا امکان ندارد که حاج احمد را به شهادت برساند و تمام تلاش خود را برای زنده نگه داشتن حاج احمد انجام می دهد تا در زمان لازم بعنوان گروگان از ایران امتیاز بگیرد. اگر ایران اعلام کند که حاج احمد به شهادت رسیده، اسراییل نیز بی درنگ وی را به شهادت خواهند رساند. مقامات و مسئولین ایرانی، این مطلب را به خوبی می دانند، و متاسفانه بصورت مدام بیان می کنند که حاج احمد به شهادت رسیده است، به امید آنکه اسراییل وی را به شهادت برساند. چرا که آنها از حاج احمد زنده و اندیشه وی ترس دارند. این در حالی است که امام خامنه ای در سال 75 اینگونه بیان می کنند: «ما منتظریم که آقای حاج احمد متوسّلیان ان‌شاءا... بیاید؛ نگویید شهید، ما که خبر نداریم از شهادت ایشان. ما کـه آرزو میکنیم ان‌شاءا... خداوند این جوان مؤمن و صالح را برگرداند». (دانلود نماهنگ ما منتظریم)

فراموش نکنیم که مهمتر از زنده بودن حاج احمد، زنده ماندن اندیشه وی است.

چند نمونه از جملات عمیق حاج احمد:

«ما مرزهای جغرافیایی را قبول نداریم، هر جا گوینده «لا اله الا الله» باشد، همان جا مرز اسلامی ماست.»

«هرگاه پرچم اسلام را در انتهای افق نصب کردی، حق داری استراحت کنی.»

«ما با اسراییل وارد جنگ خواهیم شد و عملیاتمان را علیه آنها آغاز خواهیم کرد. هرکس با ماست، بسم الله. هرکس نیست، خداحافظ.»